Blog

Het MIAT wordt INDUSTRIEMUSEUM

Het MIAT bestaat 40 jaar en heeft grote plannen voor de toekomst. Het typische fabrieksdak van de voormalige katoenspinnerij is vernieuwd en het ganse museumteam werkt samen een nieuwe koers uit.

Op 28 september 2018 opent het museum een nieuwe hoofdtentoonstelling over Gent als industriestad. Een universeel verhaal over mensen en machines, en hoe die de wereld rondom ons veranderden.

Om deze vernieuwing kracht bij te zetten en om een nieuw en (inter)nationaal publiek te bereiken, verandert het MIAT van naam en wordt Industriemuseum. Tijdens het openingsweekend programmeert het MIAT een heus industriefestival, niet alleen in het museum maar in de ganse stad.

Lees meer

20160122_AV_miat_gebouw_lieve van schoors (4)

Etentje met uitzicht!

In de periode september-oktober 2017 hield het MIAT een publieksonderzoek. We vroegen het publiek naar het imago en de beeldvorming van het huidige museum. Met de resultaten gaan we begin volgend jaar aan de slag om een nieuwe huisstijl te ontwikkelen.

Maar liefst 1001 mensen namen deel aan de online enquête. Onder alle deelnemers hebben we een exclusief diner verloot, bij kaarslicht en met een prachtig uitzicht over de stad. Plaats van het gebeuren: de hoogste verdieping van het MIAT, waar op 28 september 2018 de nieuwe hoofdtentoonstelling het licht ziet.

20171218_AV_etentje onder dak (c) Corlazzzoli (12)

(c) Corlazzzoli

Afgelopen donderdagavond kwamen 4 duo’s hun prijs in ontvangst nemen. De kok van het museumcafé Bar Mitte verwende alle winnaars met een exclusief vijfgangenmenu, voorzien van begeleidende wijnen. Wij hoorden veel “ooh’s” en “aah’s” bij het betreden van ons intieme restaurant-voor-één-avond.

Dankjewel aan Bar Mitte voor de uitstekende service.

En aan onze tafelgasten: we hopen jullie terug te zien op de opening van deze museumverdieping, op 28 september volgend jaar!

(c) Corlazzzoli

Taart en textiliens op het vijfde!

Verslag van de ontmoetingsdag door Marieke De Baerdemaeker

Op zondag 22 oktober was het voor het eerst sinds lang opnieuw gezellig druk op de vijfde verdieping van het MIAT. We zetten de deuren van de net gerenoveerde tentoonstellingsruimte open voor een honderdtal oud-textiliens en hun families.

We berichtten eerder al over de oproep naar getuigen uit de Gentse textielindustrie die we in het voorjaar lanceerden. De respons had ons enigszins overweldigd. Er kwamen zoveel reacties dat het onmogelijk bleek iedereen afzonderlijk te gaan interviewen. Daarom nodigden we al wie gereageerd had uit om langs te komen in het MIAT en bij een stukje taart en een kop koffie hun verhaal te vertellen.

_DSC8823

De namiddag was een groot succes! Voor velen was het een blij weerzien met oud-collega’s. Een aantal voormalige UCO-werknemers die de sluiting van UCO Braun meemaakten, haalden bij een fotoalbum van één van hen herinneringen op. Anderen hadden vele jaren geleden – sommigen zelfs in de jaren 1940 – nog in de fabriek Desmet-Guéquier gewerkt en herkenden met enige nostalgie hun oude werkplek.

We hadden onze gasten ook gevraagd of ze nog foto’s of andere herinneringen aan hun tijd in de textielfabrieken wilden meebrengen. Die oproep was niet in dovemansoren gevallen en opnieuw een onverhoopt succes. Vrijwilliger Daniël was samen met collega Brigitte een hele namiddag in de weer om de vele foto’s en documenten in te scannen en te documenteren. Zij zijn een boeiende aanvulling van de MIAT-collectie en vinden misschien wel een plaatsje in de nieuwe tentoonstelling!

_DSC8709

Aan iedereen die er die namiddag bij was: bedankt om zo gul verhalen te delen! We hopen jullie nog eens in het MIAT te mogen verwelkomen!

Bekijk alle foto’s van deze dag op de Flickr-pagina van het MIAT.

 

Het verhaal van Halil Gök

Gentse oud-textiliens over hun werk en hun leven

In mei deden we een oproep om getuigen uit de Gentse textiel te verzamelen. Er is immers weinig geweten over de Gentse textielindustrie vanaf 1950. We kregen heel wat reacties van oud-textiliens, zowel mannen als vrouwen. Zij werkten als arbeider, bediende, bestuurder of kaderlid in één of meerdere fabrieken: UCO Rooigem, UCO Braun, Loutex, Texas, La Louisiane, FNO, Desmet-Guequier …

Collega Marieke gaat met deze textiliens in gesprek:

 “Ze vertellen allemaal bijzonder graag over hun werk van toen. Het werk in de textielfabrieken moet een grote indruk hebben nagelaten. Want ook mensen die slechts een tweetal maanden in de textiel werkten, halen heel graag herinneringen op.”

Het is erg boeiend om al deze levensverhalen te horen. Zo vertelde Halil Gök, vandaag 53 jaar, dat hij als 16-jarige in UCO Braun startte. De laatste maand van de textielschool heeft hij overgeslagen. Hij was reeds getrouwd en zou over enkele maanden vader worden. Aangezien je pas kindergeld kon krijgen nadat je enkele maanden had gewerkt, kreeg hij van de schooldirecteur de toelating om alvast te beginnen werken. Hij was fier op zijn werk. Tijdens een opendeurdag van de fabriek kon hij zijn vrouw en kinderen trots de machines tonen waar hij werkte.

Het is duidelijk dat het Gentse textielverleden nog heel sterk leeft. Dat bevestigde ook de grote respons op de oproep die het MIAT lanceerde en de vele aanwezigen op de ontmoetingsdag.

F10019-001

UCO BRAUN in de Maïsstraat

Ontmoetingsdag textiliens

In april 2017 riepen burgemeester Termont en wever Pauly op om verhalen over de Gentse textielindustrie met het MIAT te delen. De telefoontjes en mails kwamen snel binnen. We verzamelden al heel wat mooie herinneringen uit de Galveston, UCO Braun en de Loutex.

De belangstelling is bijzonder groot. Omdat we iedereen de kans willen geven zijn verhaal te doen, organiseert het MIAT een ontmoetingsdag. De uitgelezen kans om oud-collega’s en andere textiliens terug te zien. De meeste fabrieken hebben het Gentse verlaten, maar de textiel is nog springlevend!

Werkte jij in één of meerdere textielfabrieken? Kom dan naar de ontmoetingsdag in het MIAT op zondag 22 oktober. We brengen textiliens samen en halen herinneringen op aan toen.

Heb je nog foto’s of objecten waarover je graag iets vertelt, neem ze zeker mee! We scannen ze live, zodat je ze nadien weer gewoon mee naar huis kan nemen.

Zondag 22.10.2017 van 14 uur tot 17 uur

Gratis

Laat ons weten of je komt via go.stad.gent/miat of 09 210 10 10

F10020-003Werkneemsters van Vooruitfabriek in de Vliegtuiglaan

Acht dagen congé tijdens de Gentse Feesten

Het MIAT luistert graag naar verhalen uit de Gentse textielindustrie. De zoektocht naar getuigen brengt ons bij heel diverse mensen. Mensen met uiteenlopende functies, die werkten in de vele fabrieken in de stad. Zij vertellen ons over hun werk en leven in de textielfabriek en daarbuiten. Heel boeiend!

Tijdens één van onze eerste interviews gesprekken maakten we kennis met Pauly. Als veertienjarig manneke startte hij in de fabriek Usines Cotonnières de Belgique, op de hoek van de Wiedauwkaai en de Nieuwe Vaart. In de volksmond was die beter gekend als de Grasfabriek. Het was de enige fabriek met een grasplein voor het gebouw. Hij ging aan de slag in de weverij.

 

‘Ik startte als spoelenopsteker en moest de trommels van het weefgetouw van spoelen voorzien. Het was mijn taak om te zorgen dat er steeds voldoende spoelen waren. Want als de trommel leeg was, viel het weefgetouw stil. Er waren 80 tot 90 getouwen die ik in de gaten moest houden.’

 

Na spoelenopsteker evolueerde Pauly tot hulpwever en stond hij twee wevers bij. Zo leerde hij het weversvak. In Usines Cottonières de Belgique werkt hij tot 1967.

 

 

Trouwen aan het begin van de Gentse Feesten

We komen niet alleen meer te weten over hoe het werk in de fabriek er aan toe ging. Ook ontdekken we leuke anekdotes. Zo vertelde Pauly ons dat hij in 1958 getrouwd is, precies op de eerste zaterdag van de Gentse Feesten. Hij en zijn vrouw kozen die dag niet zomaar:

 

‘Als je trouwde op de eerste zaterdag van de Gentse Feesten kreeg je acht dagen verlof. Op andere dagen had je slechts één verlofdag: je trouwdag zelf. Wij kregen automatisch ons verlofgeld, samen met acht dagen verlof. Want tijdens de Gentse Feesten lag de fabriek stil. Dat was de enigste periode van het hele jaar dat de machines niet draaiden.’

 

 

 

Den UCO aan d’Ouwevest

De woelige geschiedenis van de fabriek aan de Minnemeers

 

Het MIAT huist in de voormalige katoenspinnerij Desmet-Guequier. In de katoenspinnerij heerste een enorme bedrijvigheid. Tot 1976 deden de machines van de fabriek de grond aan de Gentse Minnemeers beven.

“Toen ik hier in het begin werkte, kreeg ik van de vrouwen van de spinnerij de klacht dat het veel te warm was. Ik zei dat ze de vensters mochten openzetten. De volgende dag zat heel mijn brievenbus vol met klachten van de buren over het lawaai.” (uit het interview met Willem Ingels, directeur van de fabriek van 1964 tot 1969)

Hier in de ‘Waterwijk’ bruiste de textielnijverheid al lang. De eerste vermelding van de katoenspinnerij dateert uit 1813, met kunstenaar Pieter Van Huffel als eigenaar. De geschiedenis van het bedrijf is er één van uitbreidingen, slopingen, moderniseringen, financiële tekorten en overnames. Zeer typerend voor de rijke en bewogen geschiedenis van de Gentse textielindustrie.

Halverwege de negentiende eeuw kwam de spinnerij in handen van nv Desmet-Guequier. In 1905 bouwt de firma op de site een nieuwe fabriek van het Manchestertype. Een stevig bakstenen gebouw met een gietijzeren constructie, grote raampartijen en sheddaken om zo veel mogelijk natuurlijk licht binnen te laten. Waar nu de tuin met verfplanten is aangelegd, stond oorspronkelijk het ketelhuis met de stoommachine die de spinmachines aandreef.

preview_Minnemeers01_1979.jpg

© Stad Gent

Na de toetreding tot de Union Cotonnière in 1918 raakte de naam Desmet-Guequier op de achtergrond. Arbeiders spraken over ‘de fabrieke aan d’Ouwevest’ of ‘den UCO aan d’Ouwevest’. Vanaf de jaren 1950 kent de fabriek woelige tijden, met ook enkele stakingen. De fabrieken hadden ook arbeiders te kort.

“Toen ik directeur was van Desmet-Guequier, in 1964, dan was hier in Gent Sidmar en Volvo begonnen.  Vele van onze arbeiders gingen naar die industrieën, omdat ze daar meer konden verdienen. Wij hadden tekort aan mensen. Ik heb dan de eerste vijf Turkse arbeiders aanvaard hier in het Gentse. .” (Willem Ingels)

De al wankele Gentse textielsector maakt in de jaren 1970 geen schijn van kans tegenover de wereldwijde oliecrisis. In 1975 besloot UCO nv de vestiging Desmet-Guequier te sluiten.  De stad Gent kocht in 1976 de gebouwen van Desmet-Guequier aan. Een tiental jaar later komt het gebouw in beeld als locatie voor het MIAT.

De textielarbeiders van toen zijn er niet meer. Wel leven hun herinneringen en verhalen vandaag verder in het museum.

In het nieuwe museumverhaal vormt de Gentse textielindustrie een belangrijke rode draad. Over de periode na 1950 is nog niet veel geweten. Daarom zoekt het MIAT getuigen. Bekijk de oproep.

voorkant_metmuur

 

Bijzonder transport

Team collectie is in functie van de geplande verhuis naar het centraal erfgoeddepot volop bezig met de herbestemming van ‘collectievreemde’ objecten. Dat zijn objecten die doorheen de jaren werden verzameld, maar die niet langer aansluiten bij het huidige collectiebeleid. Het geraamte en de vitrine met edelstenen op de foto’s zijn mooie voorbeelden. Zij krijgen een nieuwe plek in De Wereld van Kina.

Het MIAT zkt. getuigen uit de Gentse textiel

In het nieuwe museumverhaal vormt de Gentse textielindustrie een belangrijke rode draad. Over de periode na 1950 is nog niet veel geweten. Daarom zoekt het MIAT getuigen.

Ken je de Galveston, UCO Braun of de Loutex nog? Allemaal textielfabrieken waar vroeger heel wat mensen aan de slag gingen. Tot zo’n vijftig jaar geleden was Gent een belangrijke textielstad. In zijn glorietijd telde de stad meer dan honderd textielfabrieken en werkten er wel 50.000 mensen in de textiel. De crisis deed vanaf de jaren 1970 de ene na de andere fabriek over de kop gaan.

We weten bijzonder weinig over de textielgeschiedenis van 1950 tot 2009, het jaar waarin UCO Braun als laatste fabriek sloot. Vandaag leven er in en rond Gent nog heel wat werkgevers, arbeiders en vakbondsafgevaardigden uit die tijd. Omdat dit rijke textielverleden niet verloren mag gaan, is het nu de moment om deze mensen op te zoeken.

Werkte jij in één of meerdere Gentse textielfabrieken? Dan luisteren we graag naar jouw verhaal! Neem contact op met Brigitte De Meyer: brigitte.demeyer@stad.gent | 09 269 42 15

Ook de moeder van Daniël Termont, burgemeester van de Stad Gent, werkte in de Gentse textiel.