Het verhaal van Halil Gök

Gentse oud-textiliens over hun werk en hun leven

In mei deden we een oproep om getuigen uit de Gentse textiel te verzamelen. Er is immers weinig geweten over de Gentse textielindustrie vanaf 1950. We kregen heel wat reacties van oud-textiliens, zowel mannen als vrouwen. Zij werkten als arbeider, bediende, bestuurder of kaderlid in één of meerdere fabrieken: UCO Rooigem, UCO Braun, Loutex, Texas, La Louisiane, FNO, Desmet-Guequier …

Collega Marieke gaat met deze textiliens in gesprek:

 “Ze vertellen allemaal bijzonder graag over hun werk van toen. Het werk in de textielfabrieken moet een grote indruk hebben nagelaten. Want ook mensen die slechts een tweetal maanden in de textiel werkten, halen heel graag herinneringen op.”

Het is erg boeiend om al deze levensverhalen te horen. Zo vertelde Halil Gök, vandaag 53 jaar, dat hij als 16-jarige in UCO Braun startte. De laatste maand van de textielschool heeft hij overgeslagen. Hij was reeds getrouwd en zou over enkele maanden vader worden. Aangezien je pas kindergeld kon krijgen nadat je enkele maanden had gewerkt, kreeg hij van de schooldirecteur de toelating om alvast te beginnen werken. Hij was fier op zijn werk. Tijdens een opendeurdag van de fabriek kon hij zijn vrouw en kinderen trots de machines tonen waar hij werkte.

Het is duidelijk dat het Gentse textielverleden nog heel sterk leeft. Dat bevestigde ook de grote respons op de oproep die het MIAT lanceerde en de vele aanwezigen op de ontmoetingsdag.

F10019-001

UCO BRAUN in de Maïsstraat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s