Den UCO aan d’Ouwevest

De woelige geschiedenis van de fabriek aan de Minnemeers

 

Het MIAT huist in de voormalige katoenspinnerij Desmet-Guequier. In de katoenspinnerij heerste een enorme bedrijvigheid. Tot 1976 deden de machines van de fabriek de grond aan de Gentse Minnemeers beven.

“Toen ik hier in het begin werkte, kreeg ik van de vrouwen van de spinnerij de klacht dat het veel te warm was. Ik zei dat ze de vensters mochten openzetten. De volgende dag zat heel mijn brievenbus vol met klachten van de buren over het lawaai.” (uit het interview met Willem Ingels, directeur van de fabriek van 1964 tot 1969)

Hier in de ‘Waterwijk’ bruiste de textielnijverheid al lang. De eerste vermelding van de katoenspinnerij dateert uit 1813, met kunstenaar Pieter Van Huffel als eigenaar. De geschiedenis van het bedrijf is er één van uitbreidingen, slopingen, moderniseringen, financiële tekorten en overnames. Zeer typerend voor de rijke en bewogen geschiedenis van de Gentse textielindustrie.

Halverwege de negentiende eeuw kwam de spinnerij in handen van nv Desmet-Guequier. In 1905 bouwt de firma op de site een nieuwe fabriek van het Manchestertype. Een stevig bakstenen gebouw met een gietijzeren constructie, grote raampartijen en sheddaken om zo veel mogelijk natuurlijk licht binnen te laten. Waar nu de tuin met verfplanten is aangelegd, stond oorspronkelijk het ketelhuis met de stoommachine die de spinmachines aandreef.

preview_Minnemeers01_1979.jpg

© Stad Gent

Na de toetreding tot de Union Cotonnière in 1918 raakte de naam Desmet-Guequier op de achtergrond. Arbeiders spraken over ‘de fabrieke aan d’Ouwevest’ of ‘den UCO aan d’Ouwevest’. Vanaf de jaren 1950 kent de fabriek woelige tijden, met ook enkele stakingen. De fabrieken hadden ook arbeiders te kort.

“Toen ik directeur was van Desmet-Guequier, in 1964, dan was hier in Gent Sidmar en Volvo begonnen.  Vele van onze arbeiders gingen naar die industrieën, omdat ze daar meer konden verdienen. Wij hadden tekort aan mensen. Ik heb dan de eerste vijf Turkse arbeiders aanvaard hier in het Gentse. .” (Willem Ingels)

De al wankele Gentse textielsector maakt in de jaren 1970 geen schijn van kans tegenover de wereldwijde oliecrisis. In 1975 besloot UCO nv de vestiging Desmet-Guequier te sluiten.  De stad Gent kocht in 1976 de gebouwen van Desmet-Guequier aan. Een tiental jaar later komt het gebouw in beeld als locatie voor het MIAT.

De textielarbeiders van toen zijn er niet meer. Wel leven hun herinneringen en verhalen vandaag verder in het museum.

In het nieuwe museumverhaal vormt de Gentse textielindustrie een belangrijke rode draad. Over de periode na 1950 is nog niet veel geweten. Daarom zoekt het MIAT getuigen. Bekijk de oproep.

voorkant_metmuur

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s